Dit jaar was Limburg aan de beurt met het organiseren van de Nationale special Olympics 2010.

Ze hadden beloofd dat het een groot feest zou worden en wat mij betreft is dat meer dan geslaagd mijn complimenten aan de organisatie die meer dan zijn best gedaan om het iedereen naar de zin te maken.

Ook het judo toernooi was goed georganiseerd door Sportinstituut Verhagen en Judovereniging Venray.

Maar laat ik bij het begin beginnen!

De heenreis was heel enerverend, nadat we op het verzamelpunt geconfronteerd werden met 5000 studenten, eindelijk compleet ingestapt waren duurde de reis naar Limburg nog drieënhalf uur. Het was vooral achterin de bus snikheet wat mede te danken was aan een stroom hete lucht vanuit een of ander luik op de vloer. Dat was dus afzien voor degenen die achterin zaten maar gelukkig was het bungalowpark prachtig om te zien. Jammer genoeg moesten we in een kwartiertje uitpakken en bedden opmaken en terug in de bus om naar het stadion van VVV te rijden waar de opening plaatsvond. Na een heerlijk broodje worst en het bekende ontbijt/lunch/diner pakket gingen we massaal met de andere 1700 sporters die zich aangemeld hadden om een special Olympics evenement mee te maken. Het VVV -stadion in en nadat Sanne Simons de vlam aangestoken had en de burgemeesters zich ontfermd hadden om de vlag te hijsen zouden we getrakteerd worden met de zanger Jannus notabene uit Groningen.

Ik had meer gedacht aan Rowwen Heze of André Rieu maar goed het zij zo, alleen Jannus hebben wij niet gezien want er kwam eerst een twirl majorette groep gevolgd door een koor en het duurde een beetje lang. Dus zijn we maar naar het bungalowpark gegaan waar we nog wat chips en cola genuttigd hebben, ik was in ieder geval blij in bed te mogen duiken.

Lees verder

Dag twee:

de morgenstond heeft goud in de mond (stomme uitdrukking trouwens) vroeg op ontbijt ophalen bij de receptie en koffie zetten. Computer aanzetten post bekijken koffiedrinken ontbijt nuttigen kortom het gebruikelijke ochtend ritueel.

Met zijn allen naar de bus want vandaag was de divisioning gelukkig ook geen uitputtend verhaal en na drie clinics waren om 12:00 uur klaar en dat is met het mooie weer dat we hadden dit weekend niet verkeerd. Teruggekomen in de bungalowpark hebben wij 's middags dus lekker gezwommen. 's Avonds was er een feest gepland maar daar zijn we niet naartoe gegaan inplaats daarvan hebben we gevoetbald en nog even buiten gezeten toen de muggen vervelend werden zijn in deze dag relatief vroeg onder de lakens gesprongen.

Dit was een hele dag genieten, wat hebben wij toch een geweldige groep sporters die altijd met elkaar kunnen opschieten en wat voor een ander over hebben.

Dag drie:

de dag van de competitie maar eerst koffers inpakken (zover dat noodzakelijk was) ochtend ritueel met koffie, naar de bus eerst de voetballers wegbrengen daarna op weg naar sporthal de Wetteling in Venray waar we verwelkomd werden door de eerste supporters. In de sporthal keek men al reikhalzend naar de judoclub prisma uit, Tycho had namelijk het samenstellen van de poules op zich genomen en men was natuurlijk bang dat we te laat zouden komen. Maar dat viel gelukkig nogal mee alhoewel 10 minuten voor het toernooi was wel aan de krappe kant. Het toernooi was in twee gedeeltes georganiseerd, 's morgens de jeugdjudoka's en niveau 1 en 2 van de senioren.

De grote pechvogel op deze dag was Dion, hij had namelijk tijdens het voetballen op zaterdagavond een bal tegen zijn pols gekregen en dat was de hele nacht pijn blijven doen. Tycho had het nog goed ingetaped er van uitgaande dat deed om een kneuzing ging maar de EHBO adviseerde geen judo vandaag. Achteraf een goede beslissing want Dion bleek bij thuiskomst een scheurtje in zijn ellepijp te hebben opgelopen en moet tenminste drie weken in het gips. Bij wensen hem veel sterkte de komende tijd hopelijk wordt er niet warm, gips gaat daar altijd van irriteren en jeuken.

Maar er waren meer judoka's die het moeilijk hadden, Ricardo kreeg tijdens de eerste partij alweer knie klachten en moest opgeven net als zijn neef Arnold die met een bovenbeenblessure uitviel.

Mitchell ging ervoor maar trof een tegenstander die helemaal niet mee gedaan had tijdens de divisioning, later heb ik gehoord dat deze jongen blauwe band houdt en mee deed in de reguliere judo competitie.

Dus Mitchell werd binnen 2 seconden op de mat gekwakt, ondanks dat hij goed viel (ook dat leer je bij judoclub Prisma) toch een pijnlijke ervaring, vooral als je hoofd ook keihard op de mat komt.

Ik had nog kunnen protesteren maar Tycho had deze jongen in een eigen klasse gezet en een tweede plaats van Mitchell was meer dan verdient. Grote klasse Mitchell!!!

Ahmed de derde plaats maar weer fijn gejudood met Demi sinds lange tijd, Jeremy heel knap 1ste en Kevin 3de ook goed zijn best gedaan.

Bij de kanjers was wel gewogen en waarom weet ik niet want de gewichtsklasse zaten allemaal door elkaar, Sacha moest tegen Martje, Susan en een meisje uit Rotterdam. Natuurlijk was Sacha onbetwist de sterkste met haar Soto-maki-komi is zij gewoon te sterk de tegenstanders, die weten wat ze gaat doen maar niet wanneer, waar en hoe. U moet maar eens opletten hoe Sacha deze worp uitvoert, de ene keer uit stand de andere keer in beweging soms los en direct maar meestal zet zij een tegenstandster vast waarna ze snel indraait haar been naar buiten zet er helemaal tot de grond doorstuurt. Grote klasse.

Martje werd natuurlijk tweede door de twee andere tegenstandsters binnen enkele seconden met Ippon te verslaan. Suzanne gaf goed tegenstand en werd beloond ondanks dat ze met drie yuko's achter stond, netjes door te gaan en door in de laatste 10 seconden waza-ari te scoren winnaar te worden. Ook tegen Martje gaf ze goed partij maar Martje is te getruukt en heeft zoveel wedstrijdervaring tegenover Susan dat het toch nog een verlies opleverden.

Jim getergd door de vele verloren partijen in Duitsland eindigt dit keer op de tweede plaats, waarna hij wel verdient op vakantie kon gaan.

Lorenzo Caspers gooide vandaag eindelijk de druk van verliezen van zich af door met twee schitterende Ippon's zijn tegenstanders te verpletteren. Je ziet het Lorenz werken met Bob helpt echt je techniek te verbeteren. Een van de scheidsrechter merkte op dat je voor een zwaargewicht razend snel bent.

Een beter compliment kun je zelf niet wensen je hebt het geweldig gedaan gefeliciteerd met je tweede plaats volgende keer dat je en Taeke en de eerste plaats. Afgesproken??  Ik geloof dat je judo carrière nu eindelijk de goede kant opgaat en weer veel zullen zien winnen.

Na de lunch was het de beurt van de heren en dames senioren niveau 3 tot met 5 Rémy Spijker, Daniël Hagen, Alan Tjong, Matthijs van Manen, Thomas Schepen en Anja van Teunenbroek veroverden allemaal de derde plaats, proficiat.

Martijn Koenders knokte zich naar een tweede plaats door maar één wedstrijd te verliezen, goed gedaan Martijn het gaat steeds beter en op naar de eerste plaats.

Harmen Warries werd knap eerste door zich niet gek laten maken maar heel onverstoord een voor een zijn tegenstanders om te gooien weer een gouden medaille toe te voegen aan zijn collectie. Geweldig Harmen.

Rémy Majoor had het al voorspeld ik word eerste en daardoor zelfverzekerd de mat op om elke tegenstander in zijn houdgreep (bankschroef) tot overgave te dwingen, goed gedaan Remy.

Ook Quinten Fransman en Wendy Lammertink maakte korte metten met hun tegenstanders ook allebei eerste, goed gedaan hoor.

Dan nog onze Niels dat ging niet geheel vlekkeloos na zijn eerste partij was hij zo uitgeput dat hij geen pap meer kon zeggen en hij er zelfs pijn in zijn buik van had gekregen. Tja Niels ook tijdens de training je best doen en proberen vol te houden ook als je moe bent, zal je zien dat het de volgende keer een stuk beter gaat. De andere partijen judode hij tactisch toch wel goed zodat hij uiteindelijk een gedeelde eerste plaats veroverde. Ook goed gedaan Niels.

Na jaren van trainen is het uiteindelijk toch gelukt Roland Keuter was eerste geworden weliswaar twee keer op hantei (beslissing van de scheidsrechters) maar toch knap. Roland bleef keurig staan probeerde zijn tegenstander om te gooien (wat niet lukte) maar ging deze keer niet zelf Liggen. Goed geluisterd Roland nu nog de tegenstander pootje haken en omgooien, misschien kost het nog een paar jaar maar dan gaat het echt gebeuren.

Ik ben trots op je Roland goed gedaan.

Na de ceremonie protocolair meteen in de Bus naar de afsluiting we oesten de vlam nog doven en de vlag nog strijken. Bovendien zouden we te horen krijgen waar de Nationale Special Olympics in 2012 georganiseerd zouden worden.

Omdat het er naar uitzag dat het heel slecht weer zou worden aws het eindprogramma niet in het stadion maar in de grote tent, ook goed. Nadat de boven genoemde rituelen volbracht waren en dat we getuigen waren dat de stad Den Bosch de gelukkige was om dit feest in 2012 te organiseren. Kregen we zowaar nog een toetje in de vorm van Grat Dame die de sfeer er goed wist in te brengen.

Leuk polonaise maar ook lekker dansen.

Maar aan allles komt een eind dus terug met de bus naar Amsterdam, waar de busjes home service al klaar stond.

Top