Getroost door de vele aanwezige op de uitvaart die sober maar indruk-wekkend was en gesteund door de vele condoleance betuigingen.

Hebben wij vandaag voorgoed afscheid gernomen van onze Edward.

Zonder hem zal judoclub Prisma nooit meer het zelfde zijn.

Wie Edward niet kende beoefent waarschijnlijk niet de judosport, zelden hebben wij een judoka gezien met zo’n onvoorstelbaar judotechnisch inzicht en vaardigheid. Het maakt niet uit of hij nu een wedstrijd draaide of een kata uitvoerde, menig toeschouwer of deskundige zat op het puntje van de stoel ademloos toe te kijken. Edward stond bekend als een sportieve, evenwichtige en aardige man. Dat is niet vanzelf gegaan hij moest hier veel en hard voor trainen

 

Edward heeft altijd zijn judo kennis gedeeld met anderen zowel op club- als op internationaal niveau. Hij assisteerde regelmatig de leraren tijdens de judolessen. Edward heeft zowel door zijn inzet, judovaardigheid en mentaliteit het G-judo op een hoger niveau getild. Het G-judo wordt tegenwoordig als volwaardig sport gezien en serieus genomen.

Daar is Edward mede verantwoordelijk voor.

Edward, een judoka in hart en nieren. Ik noemde hem vorig jaar nog Samourai.

Hij wilde reguliere wedstrijden draaien en niet clubwedstrijdjes, nee internationale wedstrijden. We hadden er hard voor getraind en oh wat genood ik van hem, hij verloor welles waar alle partijen, maar vocht voor wat hij waard was, als een echte samourai. Hij was ondanks hij alles verloren had, super blij en trots, nou dat was ik ook.

Met de kracht die hij die dag nog had tilde hij me in de lucht en gaf me een stevige knuffel.

Edward had het allemaal, hij was zowel technisch begaafd en ook op toernooien superieur.

Als hij op de mat stond, zag je dat mensen er gauw voor gingen zitten, je zag dan namelijk mooi judo.

 

Natuurlijk botsten Edward en ik wel eens met elkaar, nou ja weleens……. we zijn allebei koppig en hebben een kort lontje, maar eerlijk is eerlijk alleen een echte man durft het recht voor zijn raap te zeggen en als hij ongelijk heeft dit toe te geven en dat was hij een echte man.

 

We zouden nog zoveel dingen doen, seminars draaien, wedstrijden en natuurlijk we zouden samen voor onze 2e Dan gaan. Waarom met Edward, omdat hij zo lekker kan vallen, je kon hem zo heerlijk gooien en hij genoot er nog van ook.

 

Ik zal je missen Edward, elkaar voor de gek houden, elkaar even pakken om te stoeien en oh wat had je een wil, hoe moe je ook was, je bleef maar op me afkomen, “dit keer pak ik je” geweldig .

 

Hou de judomat warm daar boven en blijf hard trainen, we treffen elkaar zeker nogmaals.

 

Edward ik hou van je en wij allen zullen je als judoka en als persoon heel, heel erg missen.

Tycho van der Werff